Geef toe, hij is soms een makkelijke babysit in huis, dat scherm aan de muur, of op de kast voor diegenen die de lokgroep naar zo’n fraai gestileerd flatscreen nog altijd naast zich neer kunnen leggen. Heel eventjes de vaatwas kunnen legen, zonder die kleine handjes die gaan lopen met scherpe messen of puntige vorken. Geen trippelende peuter in je slipstream wanneer je een poging onderneemt om de ravage van het middagmaal of het koek-en-drank moment uit te vegen… Hoe voor de hand liggend ook, is het wel zo verstandig om je toevlucht te zoeken tot het kastje aan de muur?

Pestkopjes en rotjochies zijn er altijd al geweest en zullen ook morgen één van de vele bedreigingen zijn waartegen schoolgaande kinderen zich moeten wapenen. Toch krijgt dit “noodzakelijk kwaad” van het opgroeien met de nieuwe technologieën een compleet nieuw platform voor hun acties. Ook als ouders beseffen we steeds harder dat onze opvattingen en ervaringen uit onze schooltijd achterhaald zijn. Zeker nu virtueel pesten niet alleen een extra dimensie geeft aan het pestgedrag en de mogelijkheden van de pestkopjes, vooral omdat het virtuele gepest niet zelden zware gevolgen geeft in het echte leven en het welzijn van het slachtoffer.

Met de lente komt ook de fietsmicrobe weer zwaar aanzetten. Je eigen fiets weer rijklaar maken is voor de sporadische fietser onder ons soms een hele klus. Eén voordeel, de fiets waar je de vorige zomer nog zoveel plezier mee beleefde is dit jaar nog steeds groot genoeg. Anders vergaat het het rollend materieel van de kinderen. Zodra je kind de driewieler is ontgroeid is het een komen en gaan van kinderfietsjes in alle maten en kleuren. Om de zoveel jaar dringt zich dan ook de vraag op: wat voor fiets koop je nu het best?

De feestdis is afgeruimd, de skivakantie bijna voorbij en hier en daar kunnen we al eens genieten van een deugddoend winterzonnetje. Het doet een mens al hunkerend uitkijken naar die ongetwijfeld hete zomervakantie die in het verschiet ligt. Inherent aan zonvakanties zijn zalige zwempartijen en vooral de dolle waterpret bij de jongste van onze gezinsleden. Alvorens we onze kinderen echter zonder ware doodsverachtingen alleen laten bij het ploeterbadje is er nog heel wat werk aan de winkel.

Voor je dit artikel leest,  noteer eerst even het antwoord op de volgende vraag op een stukje papier: wat is je favoriete kleur? Het kan als een automatisme overkomen en dagelijks heb je wel grotere uitdagingen te doorstaan, toch hebben je lichaam en geest nauw moeten samenwerken om deze ogenschijnlijke makkelijke klus foutloos te klaren. Toch is het neerpennen van dat ene woordje het resultaat van een hele rits acties, die in de juiste volgorde moeten doorlopen worden…

Louise is vier. Een vrolijk prinsesje met opspringende papillotkrulletjes en een innemende lach waarmee ze je zonder moeite omtovert in één van de personages uit haar fantasie. Zoals het een prinsesje betaamt, heeft ze een echt hemelbed. Alleen, daarin heeft ze nog geen enkele nacht geslapen. Slapen doet ze in de zetel, voor de televisie tot haar ouders naar bed gaan en ze gezellig tussen hen in kan gaan liggen.

Muziek lijkt wel één van die constanten te zijn in het hedendaagse leven van onze kinderen. Je kan geen speelgoed vastpakken in de categorie min 2 jarigen of het maakt een hels lawaai, en ook thuis neuriet elke 2 jarige de titelsongs van Hopla,Bumba of Nijntje zo goed en zo kwaad als ze kunnen mee. Iets oudere kinderen zingen vrolijk mee met elke held(in), kunnen reeds verbazend vroeg acrobatische danspasjes en genieten nog het vaakst als papa en mama in een zotte bui meezingen met hun favoriete evergreens. Deze premature inleiding in de wereld van de muziek is echter méér dan makkelijk entertainment…

Voor ouders zijn de gevaren van vuur zo overweldigend dat de aanblik van een kind nabij een vlam, hoe klein ook, voldoende is voor een volwassen paniekaanval. Gelukkig is het merendeel van de kinderen nog banger dan de paniekerige ouders die er alles aan zouden doen om kinderen ver weg van vuur, lucifers of andere ontvlambare producten te houden. Aan de andere kant heeft een vlam, en vuur in het algemeen, een onweerstaanbare aantrekkingskracht op kinderen.  En ook bij heel kleine kinderen wekt het kleinste vlammetje hun interesse… In deze tijden van gezellige theelichtjes en terrashaarden is waakzaamheid geen loos begrip.